วันพฤหัสบดีที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2554

ดินสอกายสิทธิ์

      ดินสอกายสิทธิ์                     

                                                                 ๏ มีเพียงแต่ดินสอไม้ปลายแหลมแหลม
                                                    จรดแต้ม ณ กระดาษสะอาดขาว
                                                    ใส่อักษรบรรจงลงเรื่องราว  
                                                    ดินสอยาวแนบติดความคิดมา

                                                                 ๏ ฉันจะสร้างแสงรวงดวงอาทิตย์
                                                   เนรมิตดอกไม้แย้มแซมทุ่งหญ้า
                                                   สร้างเมฆสวยน่ามองแก่สองตา
                                                   สร้างผืนฟ้าสีใดตามใจจินต์

                                                                 ๏ จะหยิบดาวแห่งฟ้ามาเรียงร้อย
                                                    เป็นมงกุฎดาวน้อยประดับปิ่น
                                                    เปลี่ยนบ้านเป็นวิมานปานเทวิน
                                        ปั้นแผ่นดินไร้รูป...เป็นรูปทรง


                                                     ยกเอาป่าหิมพานต์แห่งลานพฤกษ์
                                                    เอามาวางแทนตึกที่สูงส่ง
                                                    เอาหมอกขาวพราวไหวแห่งไพรพง                                        
                                                    มาปล่อยลงแทนควันที่ตันเมือง

                                                    ๏ ฉันสามารถสร้างฉากที่หลากรส
                                                    ฉันสร้างบทบนกระดาษที่ปราดเปรื่อง
                                                    ตัวละครเริ่มจบต้องครบเครื่อง
                                                    ฉันสร้างเรื่องสร้างวิถีสร้างชีวิต


                                                                 ที่ทำได้ใช่คนรวยล้นฟ้า
                                                     แต่สองมือที่ได้มาฟ้าลิขิต
                                                     ที่สร้างโน่นสร้างนี่ใช่มีฤทธิ์
                                                     ใช่พิเศษพิสิทธิ์เหนืออื่นใด


                                                                 เพราะความฝันทวีไม่มีสุด
                                                     ค่อยค่อยผุดเจาะจงปั้นลงใส่
                                                     ไม่ต้องจ้างวานง้อใครต่อใคร
                                                      เพียงมีใจจมปลักรักบทกลอน

                                                                                                       ธนบัตร  ใจอินทร์
                                                                                             อยู่ในรวมบทกวีเรื่อง "หุบมนุษย์"


                                                                                 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น