"ถ้าแม่ได้พูด..."
...กินเลยลูกมื้อนี้มื้อสุดท้าย
กินให้อิ่มหลับสบายคลายโศกเศร้า
เมื่อท้องว่างแรงซึมก็ทึมเทา
เมื่อปากเราได้ทานก็บานใจ
...เลือดแม่...ไหลทาจนทั่วพื้น
อย่าสะอื้นพึมพำมัวร่ำไห้
เจ้าจงหนีให้ห่างเดินทางไป
ออกให้ไกลจากแคว้นแดนทมิฬ
...อย่าโกรธเขาเลยลูกเอ๋ย
แม่คงเคยได้ทำกรรมทั้งสิ้น
น้ำนม,น้ำตา,น้ำเลือดริน
แต่ไม่อาจกลบกลิ่นความเกลียดชัง
...แม่ทำหน้าที่แม่ได้แค่นี้
อาจไม่ดีอาจไม่ถูกตามลูกหวัง
เสี้ยวนาทีองอาจยอมพลาดพลั้ง
เพื่อลูกยังมีสายลมหายใจ
: รัฐ ปัญเจียง
