กาลครั้งหนึ่งเมื่อเขาขับรถชนหมา

                                               

                เทศกาลปีใหม่นี้ครอบครัวของผมวางแผนกันไว้ว่าจะไปทำบุญกันที่วัดใกล้บ้าน เพื่อเป็นศิริมงคลให้แก่ชีวิตในการเริ่มต้นปี แต่ก็มีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้การเริ่มต้นปีใหม่ของผมไม่น่าประทับใจสักเท่าไหร่นัก

          ขณะที่เรากำลังเดินทางไปวัด ก็มีเหตุการณ์คั่นรายการเข้ามาแทรกภารกิจบุญกุศลของครอบครัวเรา โครม...เสียงดังจนลืมเพลงในรถไปชั่วขณะ รถมอเตอร์ไซค์พุ่งเข้าชนสุนัขข้างถนนตัวหนึ่งเข้าอย่างเต็มแรง ตัวรถเลื่อนไถลไปกว่าสิบเมตร สุนัขส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด มันไม่ตายแต่ผมคิดว่ากระดูกบริเวณขามันน่าจะหักเพราะมันเดินกะโผลกกะเผลก ท่าทางมันตกใจมากเลยวิ่งเข้าไปในพงหญ้าข้างทาง ต่อจากนั้นมันเป็นตายอย่างไรผมไม่รู้ แต่คิดว่าคงไม่รอด คนขับรถมอเตอร์ไซค์ไม่ได้รับบาดเจ็บมากนักเนื่องจากใส่หมวกกันน็อค หลังจากตั้งสติได้เขาก็รีบไปที่มอเตอร์ไซค์ของเขา แล้วก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว

          เหตุการณ์ดังกล่าวกินเวลาไม่ถึง 1 นาที แต่ความโหดร้ายของมันกินใจผมมาจนวันนี้ยังไม่ลืมและคงไม่ลืม ผมไม่ได้สงสารคนขับรถเลย สงสารสุนัขมากกว่า หนึ่ง สุนัขไม่ได้ใส่หมวกกันน็อค สอง สุนัขไปหาหมอไม่ได้ สาม สุนัขไม่มีประกันชีวิตและไม่มีพ.ร.บ.คุ้มครองสุนัข หลายคนอาจคิดว่าสุนัขตัวนั้นผิดอย่างเต็มประตูเพราะเดินไม่ดูตาม้าตาเรือ สมแล้วที่โดนชน ไอ้หมาเอ้ย!ผิดที่แล้ว นี่มันถนนนะไม่ใช่ตลาดนัด ที่นี่เป็นพื้นที่ของมนุษย์เท่านั้น

          ถ้าสุนัขถามว่าแล้วมนุษย์มีสิทธิ์อะไร ทุกสิ่งทุกอย่างมนุษย์ล้วนติ๊ต่างขึ้นมากันเองทั้งสิ้น เห็นช้างเข้าไปหากินในเมือง ทำไมช้างต้องไปหากินในเมือง ก็เพราะมนุษย์บุกรุกป่า ทำไมจระเข้ต้องหลุดออกจากกรง ก็เพราะที่ไหนมีน้ำที่นั่นก็มีจระเข้...เป็นธรรมดา มนุษย์ทำเครื่องหมายอาณาเขตของตนเองอยู่ทุกสถานที่ ตั้งแต่สิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตึกสูงเสียดฟ้า คฤหาสน์ใหญ่โต กระท่อมเล็กจิ๋ว ถนน รั้ว กำแพง เสาไฟฟ้า ที่ดิน แบ่งเขตแบ่งอำเภอแบ่งรัฐแบ่งจังหวัด ไปจนถึงการแบ่งแยกประเทศ

          ถ้าหากสุนัขตัวนั้นเป็นสุนัขระดับปัญญาชน สามารถพูดภาษาไทยได้คล่องแคล่ว มีความรู้ทางกฎหมายนิดหน่อย หาทนายความดีๆที่เป็นกลางให้มัน ผมเชื่อว่าคดีนี้จะพลิกโลกอย่างแน่นอน     

          น่าคิดที่ว่าทำไมบางคนขับขี่ยานพาหนะไม่เคยเกิดอุบัติเหตุเลย แต่ทำไมบางคนขับขี่แล้วประสบอุบัติเหตุบ่อยครั้งมาก ถ้าหากเราตัดในเรื่องของกฎแห่งกรรมออกไป ผมคิดว่าคำตอบของเรื่องนี้คือความประมาท

          ขอจงใส่ใจกับสิ่งรอบตัวมากขึ้นและอย่าประมาท ไม่แน่ว่าวันหนึ่งอาจจะมีหมาหมู่ก็เป็นได้