หัวใจที่เบิกบานก็หวั่นหวั่น
เล็กลีบและตีบตัน
กดดันอย่างคุ้นชิน
• สายฟ้าสาดฟาดจากฟ้า
ทุ่งหญ้า...ก็แดดิ้น
นก อกระโหยโบยบิน
ผืนดิน สะดุ้งฟุ้งกำจาย
• และแววดาวหมดวาวแล้ว
แสงแพรว..เลือนลางจางหาย
ท้องฟ้าที่ใจร้าย
ทำลาย...แสงทองของดวงดาว
นายธนบัตร ใจอินทร์
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น