ต้นชีวิต
เหม่อมองสายหมอกและดอกหญ้า
สัมผัสบุปผาบานหลากสี
ป่าไผ่ใบเรียวเขียวขจี
และกลีบของชีวีที่เบ่งบาน
...ค่อยค่อยเติบค่อยค่อยโตนะชีวิต
ค่อยผลิตความฝันอันหอมหวาน
ผจญทุกข์เผชิญอาจเนิ่นนาน
เหยียดยอด...ทะยานสู่ลานฟ้า
มีรากชีวิตที่ติดดิน
และยอดชีวิน...ที่ติดหล้า
ภายนอกบอกคำธรรมดา
ภายในสูงค่า...เกินประมาณ
ธนบัตร ใจอินทร์
๑๕ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๔
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น